Η κοροϊδία έχει όρια — και αυτά έχουν ήδη ξεπεραστεί.
Μπήκαμε στον Μάιο και ακόμα δεν υπάρχει καμία σύμβαση. Οι διαπραγματεύσεις σέρνονται χωρίς τέλος, χωρίς καμία ουσιαστική ενημέρωση. Τα σωματεία σιωπούν. Η εργοδοσία κερδίζει χρόνο. Και οι εργαζόμενοι πληρώνουν το κόστος.
Ρωτάμε ξεκάθαρα:
Τι ακριβώς διαπραγματεύεστε;
Ποιοι είναι οι λόγοι αυτής της απαράδεκτης καθυστέρησης;
Ποιους σκοπούς εξυπηρετεί;
Ποιος ωφελείται από το να μένουν οι εργαζόμενοι σε ομηρία και αβεβαιότητα;
Τόσο μεγάλη καθυστέρηση για ποιο αποτέλεσμα; Για μια σύμβαση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της εργοδοσίας; Για άλλη μια συμφωνία που θα βαφτίζει την υποχώρηση ως «επιτυχία»;
Τα εργοδοτικά σωματεία οφείλουν να ξεκαθαρίσουν τη στάση τους. Δεν υπάρχουν περιθώρια για διπλά παιχνίδια. Να αποφασίσουν με ποιους είναι: με την εργοδοσία ή με τους εργαζόμενους.
Η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα — είναι συνενοχή. Η καθυστέρηση δεν είναι διαπραγμάτευση — είναι εμπαιγμός.
Δεν θα περιμένουμε άλλο. Απαιτούμε εδώ και τώρα:
- Άμεση ολοκλήρωση και υπογραφή της σύμβασης
- Πραγματικές αυξήσεις που να ανταποκρίνονται στο κόστος ζωής
- Διαφάνεια και συνεχή ενημέρωση προς τους εργαζόμενους
Καλούμε όλους τους συναδέλφους σε αγωνιστική ετοιμότητα. Καμία ανοχή σε παιχνίδια καθυστέρησης. Καμία υποχώρηση από τις ανάγκες μας.
Η υπομονή τελείωσε.
